Vistrip Cor Juffermans 2003


Inleiding

Toen de hype, onze allereerste Denemarkentrip van november 2001, een beetje tot normale proporties was teruggebracht,
kwam de volgende uitnodiging binnen om met zijn allen weer te gaan nadenken over onze volgende visbestemming in wederom Denemarken. Waarom Denemarken en niet Noorwegen?


Dat is heel simpel. Denemarken is te groot om in 1 vistrip te bevissen,
er zijn nog teveel uitdagingen die we niet onbevist willen laten, onze uitdaging ligt hoofdzakelijk bij het vissen vanaf een strand, pier en of havenhoofd
en vooral de zeer aantrekkelijke reistijd/-afstand. Tijdens onze trip dit jaar hebben we een promofilm gezien van Visservice waarop te zien was hoe makkelijk en vooral veel vis er te vangen is vanuit de kleine boot in Noorwegen. Zonder veel moeite en ongeacht waar je ging vissen werden er vrachten grote gul, koolvis, doornhaaitjes en aanverwante vissoorten gevangen. Je hoefde je [bijna] niet druk te maken met wat voor soort materiaal je ze belaagde, de voedselnijd tussen de vissen onderling was zo groot dat het [bijna] onmogelijk was om niets te vangen. In tegenstelling tot sommige andere medevissers ligt onze uitdaging niet in het zoveel mogelijk vis vangen maar juist in het vangen van die ene grote of bijzondere vis. Natuurlijk zijn we helemaal niet vies van een enkele keer lekker takelen om de diepvries vol te krijgen. Dat stemt het thuisfront tevreden en je kunt ook een beetje lekker pochen "van kijk mij nou eens met al die vis". Wat we ook niet zagen op die promofilm was een lekker dagje strandvissen Alles werd gevangen vanuit de kleine boot. Natuurlijk zullen er mooie kantstekken zijn. Denk aan havenhoofden en pieren maar toch wordt er voornamelijk vanuit een boot gevist. En om af te sluiten, kan ik nog mededelen dat je voor een ritje Noorwegen [inclusief pont] toch gauw moet rekenen op zo'n 24 uur reistijd. Vandaar wederom Denemarken.

De 1e bestemming

Tijdens onze 1e trip in november 2001 [zie voor het verslag Zeehengelsport februari 2002] waren we al aan het nadenken over onze volgende bestemming. Langeland leek ons een fantastische visbestemming en toen we na thuiskomst op het internet gingen informeren en de eerste berichten binnenkwamen van vissers die er al eens geweest waren, wisten we het zeker. Langeland gaat het worden. Arjan van Drunen uit de omgeving van Rotterdam heeft ons zelfs kopieën van al zijn visvideo's doen toekomen die hij en zijn vismaten hebben gemaakt tijdens hun Langelandsessies. En die beelden logen er niet om. Fantastische mooie vissen gevangen aan spinhengeltjes. Weliswaar vissen zij hoofdzakelijk vanuit de kleine boot maar op de films was goed te zien dat er zat strandstekken tussen zaten waar het volgens ons mogelijk was om vis te vangen. De bestemming was bekend maar nu de periode nog. Ons clubje van 9 man mocht 3 introducés verwelkomen en met zijn twaalven moesten we een periode zien te vinden die voor ons allemaal aanvaardbaar was. Dat werd maart 2003. Toen we de bestemming en de periode wisten, zijn we gerichter gaan zoeken op internet wat of er wel te vangen zou zijn. Wederom een stroom van informatie maar allemaal met een ondertoon. Wat was namelijk het geval. Maart, ongeacht het jaar, is geen goeie periode om te gaan vissen op Langeland. Dat komt omdat het water te koud is. Net als in Nederland zoekt het aas, denk aan garnalen, kleine visjes e.d., voor de vissen die wij willen vangen met koud weer dieper water op. Met dieper water moet je denken aan dieptes van 15 tot 20 meter. Een korte blik op de dieptekaart van Langeland leerde ons dat deze dieptes, zelfs niet voor onze extreem verwerpers, niet te bereiken zou zijn. Alleen vanuit de kleine boot zouden we nog een kans maken. Eigenwijs als we zijn, zijn we toch voorbereidingen gaan treffen voor deze bestemming die het uiteindelijk niet geworden is.

De 2e bestemming

.

Tijdens onze zoektocht naar allerlei bruikbare informatie kwam via verschillende bronnen [Handy Fish Heiloo en de Zeehengelsport] een kleine onderneming naar voren die visreizen aanbood naar Denemarken en Noorwegen. Deze onderneming heet Visservice. De prijzen die zij hanteerden, de service die zij boden en het enthousiasme waarmee zij hun waren aankondigden, hebben ons doen besluiten om contact met ze op te nemen. Na een kort aftastend gesprek via de telefoon, wat info over en weer uitwisselen via e-mail, zou Reier Groot in samenspraak met zijn partner Gerrie Lobs ons een voorstel doen. Tijdens de presentatie van dit voorstel kwam ook nu weer naar voren dat Langeland in maart geen goede bestemming is. Hij stelde ons voor om naar Nyborg [Funen] te gaan. Ten eerste omdat we de omgeving van Middelfart al aardig geteisterd hadden, we nu ook de mogelijkheid hadden om in de Grote Belt te vissen en een niet te verwaarlozen feit is dat daar een huis staat waar we met zijn allen in konden. En voor de intimi mag het bekend zijn dat op veel plaatsen rondom Funen binnen aanvaardbare werpafstand vrij diep water te bereiken is. Na een kort beraad is toen besloten om onze pijlen op Nyborg te richten en dat we in zee zouden gaan met Visservice. Eigenlijk kan ik nu heel kort zijn want vanaf dat moment is de hele organisatie overgegaan naar de jongens van Visservice en hoefden wij alleen maar te wachten op het uur U om af te reizen. Vanaf hier kan ik dus niks meer berichten over alle voorbereidingen en ga ik over tot de trip er naartoe en de visverslagen die we per dag hebben gemaakt.

Dag 1 de reis en het huis

.

Over de reis kan ik kort zijn. Op zaterdagochtend om 6 uur werden wij opgehaald door Reier, Gerrie en Henk [een invalkracht van Visservice die bij grote groepen wordt ingezet]. Al onze spullen konden verdeeld worden over 3 busjes en 2 kleine moderne van alle visbenodigdheden voorziene boten. Denk aan Fishfinder, GPS, de mogelijkheid tot trollen en krachtige motoren. Vanwege de boten was onze maximumsnelheid beperkt tot 90 km per uur en konden wij om ongeveer 5 uur 's middags de deur opendoen van ons megahuis. Het huis was berekend op 20 man en was echt van alle gemakken voorzien. Ga maar eens kijken in een van de reisgidsen van de bekende huisaanbieders op Denemarken wat je voor een redelijk bedrag kunt huren. Je zult versteld staan wat er in sommige huizen aanwezig is. In dit huis was alles aanwezig. Echt een fantastisch huis. Helaas zit in de huurprijs niet de kosten van het gebruik van elektriciteit inbegrepen en zoals bekend mag wezen gaat alles daar op elektriciteit. Die nota mag je altijd achteraf voldoen en schrik niet als je voor 1 week even de prijs mag voldoen die jij in 3 maanden nog niet hoeft te betalen in Nederland. U bent gewaarschuwd. Na het verdelen van de kamers mochten we nog genieten van een heerlijk menu dat door Reier en zijn kornuiten was klaargestoomd. Zijn ervaring als kok proef je in ieder gerecht. Ik ga niet al zijn avondmaaltijden opnoemen maar ga er maar vanuit dat er gerechten tussen zaten die je thuis nog niet zo lekker hebt gegeten. Kan natuurlijk ook wat over de thuissituatie zeggen…………. Mijn broer Leon had nog nooit zoveel vitaminen in 1 week gezien en heeft een extra vrije dag moeten nemen om dat te verwerken.

Dag 2 de eerste visdag 9 maart 2003

Good morning, breakfast is ready zijn de woorden waarmee je iedere ochtend zo rond 7 uur gewekt wordt door Reier. Een compleet verzorgt ontbijt met koffie die was verzorgt door Henk. Daar Henk een hele week problemen had met koffiezetapparaten, handremmen, rotsblokken en andere aanverwante artikelen moet je niet gek kijken als sommige dingen die door Henk worden bekokstoofd iets anders uitvallen dan dat je gewend zou zijn. Willem, een vismaat van mij, vond op een gegeven moment een stuk asfalt en wist toen uit te brengen "hé zou Henk hier koffie gemorst hebben?". Daarmee aangevend de sterkte van de koffie. Als excuus heeft Henk aangegeven die week niet in zijn normale doen te zijn maar neem van mij aan dat Henk naast zijn kleine ongemakken een aangename gast in ons midden was. Vraag hem maar eens om een tekening of over zijn liefde voor het spinvissen, het struinen langs de Deense stranden en wat hij daar allemaal al heeft gevonden. Tijdens het ontbijt werd besloten wie die 1e visdag met de boten mee mocht en wie er die dag vanaf de kant mochten vissen. Gezien het aantal dagen en het aantal deelnemers kon het zo geregeld worden dat er iedere dag in iedere boot 2 mensen naast de man aan het stuur [Reier of Gerrie] meekonden. De 1e dag kwamen Leon, Piet, Willem en ik daarvoor in aanmerking en de Grote Belt was ons domein. De kantvissers zouden het gaan proberen vanaf de pier in Nyborg. Aangekomen in de haven van Nyborg waar we de boten te water zouden laten, lag tot onze stomme verbazing nog een hele lading ijs. Gelukkig was het stukje water vanaf de boothelling tot aan de havenmond ijsvrij en was vissen vanuit de kleine boot wel mogelijk. Bij het starten van de motoren die van tevoren nog een grote beurt hadden gekregen, kwam helaas een klein ongemak met grote financiële gevolgen aan het licht. De motor van Reier liep op zoals dat heet "2 poten". Even lekker naar de visplek varen, zat er niet in. Met een beetje creativiteit is toen een touwtje gespannen tussen beide boten en zijn we toch nog met een redelijk gangetje naar de pijlers van de brug tussen Nyborg en Seeland gevaren. Daar aangekomen kon de gehandicapte boot toch redelijk op eigen kracht zijn driftjes maken. Het ijs in de haven, een guur windje en wat nevelig weertje voorspelde niet veel goed v.w.b. de visvangst en dat bleek ook wel. Aan het eind van de visdag, toch wat eerder gestopt vanwege het weer, waren er op beide bootjes wat gulletjes, wijting en schar gevangen maar niet van die hoeveelheden dat je er even een diepvries mee kon vullen. Ook de maten liet te wensen over. De grootste gul mocht zich verheugen op een lengte van 45 cm en er moesten er ook een heel zooitje terug omdat ze te klein waren. En dan te bedenken dat we op dieptes hebben zitten vissen die de 30 meter makkelijk haalden. De wijting en schar waren mooi aan de lengte maar niet super zoals je zo vaak mag lezen in de folders van alle visreisaanbieders. Laten we het maar op maart houden. Al tijdens deze 1e dag bleek overduidelijk dat we met Gerrie een zeer gehaaid visser aan boord hadden. Ten eerste wist hij zijn boot tot op enkele centimeters van de pijlers te manoeuvreren en ten tweede ving hij ook nog eens meer én groter dan zijn gasten. Daar jaloersheid niet tot onze eigenschappen behoort, konden we daar alleen maar waardering voor hebben. Bij terugkomst in het huis hebben wij de verhalen aangehoord van de kantvissers en die waren hoe gering hun vangst ook was wel heel positief. Iedereen had wel wat gevangen, niet veel maar wel groot. Megabotten van tegen en zelfs precies 40 cm. Als bijvangst naast de botten werden nog een paar knorhanen en een enkele schar gevangen. Deze laatste had de mooie lengte van 35 cm.

.

Bijzonderheden

Ronald had als 1e van onze hele club een vis aan de schubben. Peter wist een plant te vangen die zo fanatiek was dat de steen waaromheen hij gegroeid was mee het water uit moest. Niek die voor de 1e keer mee was, zag bij het binnenhalen 2 hele mooie grote botten aan zijn onderlijn hangen. In zijn enthousiasme vergat hij door te draaien en wist zijn enige nog vrije haak een mooi zwaar steentje van de pier te haken en daardoor dusdanig vast te komen zitten dat er niets anders restte dan zijn lijn stuk te trekken. Helaas voor de vis die aan de haken zat want die zullen de rest van hun leven rondom die steen moeten doorbrengen. Ik weet het, het klinkt bot. Henk ging om 10 uur weg om koffie te zetten en zou rond 11 uur terugkomen met die koffie. Al eerder zijn Henk zijn koffieperikelen beschreven en waarschijnlijk kreeg hij het ook nu niet uit de pot want om 3 's middags zagen ze hem pas weer terug. Enigszins bedremmeld en met zijn hoofd naar beneden vond hij zomaar ineens een viskist van de visafslag uit Lauwersoog uit 1989. Dat is Henk………….

.

Dag 3 de tweede visdag 10 maart 2003

De problemen met Reier zijn boot waren helaas na een dagje varen niet opgelost en er restte niets anders dan zijn motor af te leveren bij een reparateur. Voor deze dag dus 1 boot minder. De gelukkigen die dag om met de wel varende boot weg te mogen, waren Frank en Peter. Vanwege het gure weer de vorige dag werd besloten om het op de Kleine Belt te gaan proberen. Doordat het land dichter op het water staat, heb je daar minder last van de wind, golven en alles wat er nog meer komt kijken bij een open groot water zoals de Grote Belt. Omdat gedacht wordt dat in de Kleine Belt "kleinere" vissen zwemmen dan in de Grote Belt deelde Gerrie aan Frank en Peter mooie stevige spinhengeltjes met Ultima beetrunners uit. Op die manier zou de te vangen vis toch een mooie sport opleveren. We hebben ze vanaf onze kantstek diverse keren voorbij zien driften onder de oude spoorbrug door tot aan ver richting Kolding. Niet eenmaal hebben wij ze voor onze neus vis zien vangen maar uiteindelijk kwamen ze toch met hele mooie vissen aan de kant. De vangsten waren al beduidend beter dan de vorige dag en misschien heeft het aan de hengels gelegen maar ze waren nog groter ook. Wij houden tijdens onze vistrippen een onderlinge wedstrijd. Deze keer waren er mooie plastieken te winnen voor de onderdelen grootste platvis vanaf de kant, grootste platvis vanuit de boot, grootste rondvis vanaf de kant en de grootste rondvis vanuit de boot. Wie overall de grootste vis vangt, krijgt de wisselbeker. Ieder jaar komt daar de naam van de winnaar, de plaats en het jaar van handeling op te staan. Deze dag was de lengte voor grootste rondvis vanuit de boot gelijk gezet. 59 cm gaf het meetlint, zelfs na 3 keer meten, aan. Eerlijkheidshalve moet ik toegeven dat ook nu weer Gerrie goed en meer had gevangen dan zijn gasten. Daar hij buiten mededinging meedoet aan de competitie kan ik ook nog vermelden dat zijn grootste vis een respectabele lengte van 63 cm had. En dan te bedenken dat tijdens onze vorige trip de grootste vis vanaf de kant én vanuit de boot niet groter was dan 48 cm. Dat beloofd nog wat voor de komende dagen. De kantvissers hadden die dag besloten om het vanaf camping Gals Klint te proberen. Nu eens niet recht voor de camping maar iets rechts ervan. Intimi hadden ons te kennen gegeven dat dat de platvisstek van Funen moest zijn. Helaas kenden de daar aanwezige platvissen onze intimi niet met als resultaat dat ze collectief hadden besloten om ergens te gaan liggen. Na een half uur was er nog geen schub gevangen. Willem en ik hadden in die immense platvisstilte besloten om nog iets verder naar rechts te gaan om te kijken of er verderop misschien potentiële plat- c.q. rondvisstekken aanwezig waren. Na een kwartiertje stappen kwamen we zowaar bij het hondentrainingscentrum uit waar we tijdens onze vorige trip zo leuk hadden gevangen. Bijna direct werd besloten om de anderen te halen en na een half uur stonden daar onze hengels opgesteld. De stroming zat er goed in en de kansen werden op voorhand al verhoogd. Helaas bleek de vis erg ver te zitten en alleen de extreem verwerpers vingen dan ook direct hun eerste vissen. De wat mindere goden v.w.b. het verwerpen hadden aanzienlijk minder kansen om vis aan de haak te krijgen. Het mag dan in onze ogen een superstek zijn het is ook een plek waar je heel snel door je voorraad onderlijnen heen raakt en dat kan frustrerend werken als je geen vis vangt. Het advies is om daar met 1 enkele haak te vissen en lood zonder ankers. Alles wat ook maar enigszins de kans biedt om de bodemvegetatie te haken, zal dat niet laten. Als je de mazzel hebt om een vis te haken, is er niets meer wat nog pogingen kan doen om vast te geraken. Houdt ook rekening met een kleirichel. Nadat je lood de bodem heeft bereikt en je je lijn gaat aantrekken, komt je lijn in die kleirichel te zitten. Als je binnendraait, komt uiteindelijk je onderlijn tegen die richel aan en zit je even goed vast. Door druk op je lijn te houden en rustig naar achter te lopen, trek je uiteindelijk je lijn, inclusief onderlijn, door die kleirand heen en heb je kans om de boel knap binnen te krijgen. Kans? Ja kans, want zoals je hierboven kunt lezen, is er ook een aanzienlijke bodemvegetatie en neem van mij aan dat die hun worteltjes sterk in de bodem hebben zitten. Wat is dan zo aantrekkelijk om op deze plek te gaan vissen? Tja, houd het op gevoel of intuïtie of geef het een naam. Feit is dat er tot vlak aan de kant een fantastische stroming loopt, je met een vrij geringe inspanning op grote diepte kan vissen, je er zo goed als altijd vis vangt en dat de vis er over het algemeen groter is dan op andere hotspots op Funen. Tel daarbij dat je je auto tot 20 meter van het water af kan zetten, er een toilet is en je er bijna altijd in de luwte kan zitten. Kortom, ben je in de buurt, probeer het eens. Om nog even terug te komen op onze bokalen, werd ook deze dag vanaf deze stek het kantklassement rondvis scherp gesteld op 42 cm. Mag misschien niet groot zijn maar bedenk wel dat de meeste vissen zo rond deze lengte zijn en je dus aardig voor de pan kunt vissen.

.

Bijzonderheden

Willem onze altijd vanger heeft die dag vreselijk zijn best moeten doen om aan die reputatie te kunnen blijven voldoen. Uiteindelijk wist hij niks anders meer te bedenken dan met een kunstaasje over een voorbij drijvende dode vis heen te gooien en die dan maar te haken. Niet echt fair maar wél vis. Reier had een adres in de omgeving van Middelfart gekregen om zijn motor te laten repareren en in zijn enthousiasme bij het wegbrengen van die motor was hij helemaal vergeten waar of hij hem heen gebracht had. Gelukkig was Henk met hem meegegaan en die wist ongeveer waar het moest zijn. Na eerst een uur sightseeing door de omgeving met achter het stuur Reier nam Henk het heft in handen en zijn wij op zijn kompas de juiste richting heengegaan. En zijn kompas was dus niet een kaart of zijn kennis van de omgeving maar daadwerkelijk een kompas. We moesten eerst richting noorden en dan zou er vanzelf een afslag komen richting westen. Hoe het ook zij, na nog veel meer sightseeing kwamen we uiteindelijk aan bij de motorreparateur die ons kon vertellen dat het euvel was verholpen. Na de financiële afwikkeling, waar 3 man voor naar Denemarken had gekund, mochten we hem weer meenemen en hadden we weer de beschikking over 2 boten met naar uiteindelijk bleek goed draaiende motoren.

Dag 4 de derde visdag 11 maart 2003

Deze dag mochten Ronald, Nico, Willem en Peter in de boten. Vanwege het weer, grauw, grijs, motregen, en de vangsten van de vorige dag werd besloten om het weer in de Kleine Belt te gaan proberen. Wederom werden er door de schippers Reier en Gerrie mooie lichte spinhengeltjes uitgedeeld met de mededeling "probeer het hier eens mee". Als ik zo het verslag van Nico nog eens terug lees, kan ik er niet uit op maken dat er iets bijzonders is gebeurd. Maar tussen de regels door lees ik wel dat er door de 2 boten bij elkaar zo rond de 150 tot 160 vissen zijn gevangen.

Daar we onze meeneemmaat vanwege de vorige dagen hadden gesteld op 40 cm voor gul en 35 cm voor platvis moesten er wel heel veel vissen terug gegooid worden. Hoe gek het ook klinkt maar daar heeft niemand van ons die hele visvakantie echt wakker van gelegen. Ons doel is om er even lekker tussen uit te zijn, leuk vis te vangen, misschien een maal vis te vangen en daarna lekker rondom de open haard met een lekkere borrel ervaringen uit te wisselen. En je moet eens horen en vooral zien hoe enthousiast er naar elkaar geluisterd en gekeken wordt als er door iemand die dag goed vis gevangen is en waarmee. Viskisten worden tevoorschijn gehaald, ervaringen worden uitgewisseld en onderlijnen worden met elkaar vergeleken.

.

Met als resultaat dat in de loop van de week mensen gerichter en beter gingen vissen. Iedere dag werd er weer meer gevangen dan de dag ervoor. Ter afsluiting van de bootsessies kan ik nog zeggen dat de vissen op diep water gezocht moesten worden. De kantvissers hadden die dag besloten om het eerst vanuit de haven van Middelfart te gaan proberen. Iets links van het VVV-kantoor is een mooie ruime parkeerplaats met toilet en konden we onze hengels opstellen.

Al na een paar minuten werden hier hele mooie gullen gevangen. Helaas gold ook hier weer, verwerpen was een vereiste. Het weer, ook hier druilerig en winderig, deed ons al gauw besluiten om te gaan verkassen. De volgende locatie werd de haven van Fredericia. Tijdens onze vorige trip in 2001 hebben we hier met negen man in één dag meer dan 1500 vissen gevangen. Met dat in ons achterhoofd kon het dus niet mis gaan.

.

Of toch wel? Inderdaad al na een kwartier kwamen we erachter dat de omstandigheden niet zo optimaal waren als de vorige keer. Er dreef een rare vette substantie op het water en iets verderop was een kraan bezig de haven uit te baggeren met als gevolg "bruin" water en géén vis. Gerrie had ons al verteld dat we het eens in de ammoniakhaven van Fredericia moesten proberen.

Eigenlijk was dat ook ons 1e doel maar konden we in het havengebeuren niet zo snel de weg er naar toe vinden. Naar later bleek moet je de 1e afslag na de afslag Fredericia via de nieuwe brug nemen. Die is nogal verstopt. Mocht je ooit eens fout zijn gereden en je staat in de haven, rijd dan terug richting nieuwe brug via de woonwijken en houd het water goed in de gaten. Uiteindelijk kom je een bord ammoniakhaven [maar dan op zijn Deens] tegen. Laat je, eenmaal aangekomen in de ammoniakhaven, niet misleiden door al het hekwerk want je kan er met de auto door en langs rijden. Iets verder zie je dan allemaal betonnen uitlopers het water in lopen. Hier staan bordjes op dat betreden niet toegestaan is voor onbevoegden. Daar wij allemaal bevoegd zijn, vraag me niet wat dat is, was dat niet een belemmering om er toch vanaf te gaan vissen. Je staat op zo'n uitloper al gauw op 6 à 7 meter zeer helder water te vissen en een mooie ingooi, brengt je op dieptes van zo rond de 20 meter. Daar loopt een fantastische stroming en ook hier kwamen al gauw de 1e vissen binnen. De mensen die vanaf het strand visten, vingen mooie grote botten en de mensen die bevoegd waren, vingen gulletjes. Er is daar een klein plateau waar het water en de stroming tot vlak aan de kant loopt. Helaas en ook wij mochten dat ervaren, mag je daar niet vissen. Al na de 1e ingooi werd er ergens vanuit die ammoniakfabriek gebruld dat we moesten vertrekken. Toch jammer want het is een echte hotspot. Wij waren er door de weeks en dus waren er mensen aan het werk maar mocht je er ooit eens in een weekend zijn, probeer het dan nog eens. Het zal mij niet verbazen dat ze daar ook iets van een weekend hebben en er misschien géén mensen aanwezig zijn.

.

Bijzonderheden

Net als tijdens onze vorige trip hebben we één regendag gehad. Nu ik dit verslag schrijf, weet ik dat dit ook onze enige regendag zal blijven. Denemarken promoot het vissen op een zeer positieve manier en doet er ook van alles aan om het vissers naar de zin te maken. Dan moet je denken aan mooie ruime parkeerplaatsen tot vlakbij het water, afvalemmers om je rotzooi in kwijt te kunnen maar ook mooie en schone openbare toiletten. Hoe gek het ook klinkt, je moet volgens mij Henk heten om na een herhaalde verwijzing naar zo'n toilet toch te kiezen voor een boom omdat je het toilet niet kan vinden. Met een lege blaas maar toch enigszins ontdaan vanwege het niet kunnen vinden van het toilet reed hij daarna ook nog een parkeerplaats op i.p.v. de snelweg. Gelukkig konden mijn broer en ik hem daarna klem rijden zodat we hem konden verzoeken ons te volgen i.p.v. te vertrouwen op zijn kompas. Daarmee zijn we uiteindelijk wél op onze visplekken gekomen. Op die plek aan de kade van Middelfart zit een heel klein viswinkeltje waar je voor soms weinig maar ook meestal voor veel Deense kronen hele leuke hebbedingetjes kan kopen. Ik persoonlijk heb daar hele leuke kleine doch redelijk gewichtige loodjes kunnen vinden waarmee ik denk goed uit de weg te komen in de Nederlandse kuststreken. Frank wist nog te vermelden dat je bij het gebruik van gevlochten lijnen in combinatie met extreem verwerpen toch beter een bescherming om je vingers kan hebben. Helaas had hij die niet om met als gevolg dat een pleister de wonde moest bedekken. Jan onze extreem verwerper had tijdens zijn zoveelste pendulemworp ook een onaangename ervaring waardoor de wartel van zijn onderlijn door zijn handpalm sloeg. Vraag me niet om het te beschrijven maar een pleister heelde ook zijn wond. Gelukkig zijn dat de enige 2 onaangenaamheden v.w.b. lichamelijk letsel gebleven.

Dag 5 de vierde visdag 12 maart 2003

Omdat de boot van Reier een dag uit het schema was gevallen en we toch met zijn allen minimaal 2 keer met de boot meewilden, werd besloten om in 1 boot met 3 personen, naast de schipper, vanuit de boot te gaan vissen. Stoelen aan de kant en een klein beetje overleg doen wonderen. Deze dag waren Leon, Willem en ik gast van Reier en zouden we gaan pilkeren in de Kleine Belt. Gerrie had Leen en Jan aan boord en die wilden graag een dagje trollen. Wij hadden afgesproken om in 1e instantie allemaal met een verschillende kleur pilker te beginnen en als er iemand tussen zat die qua visvangst boven de anderen uitstak om onze pilkers daarop aan te passen. Al na de eerste driftjes bleek de kleur groen er met kop en schouders boven uit te steken. Terwijl wij van Ronald die de vorige dag de Kleine Belt had afgedrift, hadden gehoord dat de kleur rood bijzonder was. Toen ook wij overstapten op de kleur groen kwam de een na de andere gul binnen. Het verschil tussen beide dagen was zeker het weer. De vorige dag was druilerig, regenachtig en helemaal niet aangenaam en deze dag was zonnig, aangenaam wat temperatuur betrof en gewoon prettig om te mogen vissen. De een na de andere gul kon geland worden maar ze kwamen nog steeds niet in de buurt van het "te breken record" rondvis vanuit de boot. Dat deed mij besluiten om eens een beetje te gaan experimenteren. Ik verving de pilker door een onderlijn waarop een soort van propeller zat en daarachter hing ik een groene shad. Als bijvangertje nam ik een mooie blauwe shad. Al na de 1e inworp knalde de een na de andere gul op deze variant. En na 3 missers en eindelijk een mooie aanslag kon ik gaan takelen. Zo zwaar had ik het nog nooit gehad. Ik kan hier wel een vloekwoord gaan gebruiken om mijn takelwerk te bekrachtigen maar als ons nageslacht dit gaat lezen, heb ik v.w.b. de opvoeding van mijn eigen dochter wat uit te leggen. In ieder geval kwam na heel lang binnendraaien een prachtige gul binnen waarvan ik dacht dat die wel de grootste rondvis vanuit de boot zou worden. Helaas mocht dat niet zo zijn maar de sport die ik er aan beleefde zal me nog heel lang bijblijven.

Mijn medevissers, Leon en Willem, werden na dit geweld toch wel een beetje nerveus en besloten ook om te gaan experimenteren. Ook zij bedachten de nodige varianten maar hadden helaas niet de kleur groen in hun assortiment. En hoe gek het ook klinkt maar die dag werd vanuit deze boot alleen gevangen aan de kleur groen. Om mezelf een beetje rust te gunnen, besloot ik op een gegeven moment weer over te stappen op de pilker. Lekker relaxed en af en toe een visje binnenhalend werd ik ineens weer geconfronteerd met een onwijze beuk. Aanslaan én? Kassa! Wederom een enorm takelwerk en tot mijn grote verbazing haalde ik toen een megadikke bot boven water. Qua lengte was hij 40 cm maar qua dikte kan ik praten over een enorm dikke bot. Zonder overdrijven mag ik stellen dat hij zo rond de 6 à 7 cm dik was. Volgens Willem, onze platviskenner, zat hij helemaal vol met kuit. Tuurlijk zal u zeggen "oh vals gehaakt" maar dat was helemaal niet zo. De dreg van de pilker zat keurig in zijn bek. Terug gelezen de verslagen van de afgelopen dagen kan je constateren dat deze platvis wél de grootste platvis vanuit de boot is.

Tevreden en voldaan heb ik nog diverse onderlijnen geprobeerd maar het record rondvis vanuit de boot heb ik en met mij mijn medevissers helaas niet kunnen verbreken. Saillant detail deze dag was dat we geen natuurlijk aas mochten meenemen van Reier. Was een goeie zet want dat zet je wel aan het denken om eens na te denken over het gebruik van kunstaas tijdens het zeevissen. Over Leen en Jan die deze dag een dagje aan het trollen waren met Gerrie kan ik heel kort berichten.

Zij vingen namelijk helemaal niets. Dat heeft niets met het materiaal en/of de manier van belagen te maken. Dat was namelijk allemaal piccobello in orde maar de vis zat gewoon vlakbij de bodem en vanwege de wisselende dieptes die je tegenkomt op de Kleine Belt moest een standaarddiepte ingesteld worden waarop nou net die dag geen vis aan de schubben te krijgen was. Wij hebben die week vrij vaak bootjes voorbij zien varen die aan het trollen waren en bij navraag in de haven bleek bijna altijd dat zij weinig tot helemaal niets gevangen hadden. Is hier een les uit te leren……….. Ik denk het niet. De methode is gewoon goed maar je bent altijd afhankelijk van het visaanbod. Als die in geulen en sleuven gaan liggen, heb je als troller weinig kans. Daar je van tevoren nooit weet waar de vis zich precies ophoud, ben je altijd afhankelijk van de factor geluk.

De kantvissers hadden deze dag besloten om het eens bij het vakantiehuisjescentrum vlakbij Middelfart te gaan proberen. Je volgt gewoon de route Camping Gals Klint of Hondentrainingscentrum en in plaats dat je dan naar rechts afslaat, moet je nu naar links. Vlak voor je bij dat centrum bent, sla je af richting het water en kom je uit op een kleine parkeerplaats met daar vlak bij een pont die je bij het eiland Faeno Kalv brengt. Van horen zeggen, zijn op dat eiland ook hele mooie kantstekken maar die hebben wij niet geprobeerd. Als je nu vanaf die parkeerplaats naar rechts gaat richting die pont, de pont passeert en nog even doorloopt zie je een steiger ver de zee in lopen. Vanaf die steiger en rechts ervan hebben zij deze dag gevist. Daar het volgens anderen ook een goede plek is om de zeeforel te belagen, hadden Willem en Nico besloten om deze hele dag hun pijlen te richten op het vangen van een van deze exemplaren. Aan het eind van de dag toen de balans kon opgemaakt worden, moesten zij helaas bekennen er niet één gevangen te hebben. Volgens eigen zeggen, had Nico zijn hele voorraad vliegen uitgeprobeerd en was er bij Willem niet één plug, lepel of spinner onaangeroerd gebleven uit zijn voorraad. Later hoorden wij dat zeeforel ook wel "de vis van de 1000 worpen" heet. Een snelle calculatie via zijn vingers leerde Willem dat hij die dag 997 keer had ingegooid. Jammer van die laatste 3 worpen want hoe lullig het ook klinkt de volgende keer gaat het weer om 1000 worpen. Je mag ze helaas niet bij elkaar optellen. De overige vissers, op Frank na, hebben er een lekkere zonnige rustige dag van gemaakt en hadden weinig tot niets gevangen. Enkele grote botten en een paar kleine gulletjes. Het heerlijke weer, de rustige omgeving en de gezellige bedrijvigheid op het water werd als zeer positief ervaren en het bijna niet vangen van vis was maar een bijkomstigheid. Frank daarentegen had het na een uurtje al gezien en had de auto gepakt om nu eens recht onder de oude spoorbrug te gaan vissen. Het was wat gepiel om er te komen maar de resultaten van visvangst maakten alle ongemakken goed. In een paar uurtjes tijd wist hij 17 mooie maatse gullen te vangen. De beste manier om op deze visstek te komen, is door je auto te parkeren bij het hotel dat links van de spoorbrug ligt en dan via wat bospaadjes naar de peilers te geraken. Het stroomt er geweldig en het is er aardig diep. Een ideale visplek vanaf de kant waar je makkelijk met een paar man kan staan.

.

Bijzonderheden

Piet was vanwege zijn opspelige knie thuis gebleven om voorbereidingen te treffen voor het avondmaal. Reier, Gerrie en Henk hadden deze dag vrij gekregen om zich v.w.b. het avondeten eens door Piet te laten verwennen. Bij thuiskomst had Piet ongeveer 25 kg [!] visfilets en kibbeling klaar staan in zijn overheerlijke kruidenbrouwsel. Reier maakte nog gauw even een paar overheerlijke sausen en na een kwartier konden de 1e verse gebakken en door onszelf gevangen vissen bij de overige deelnemers naar binnen. 25 kg mag dan heel wat zijn maar bedenk wel dat na een lekkere dag vissen 15 volwassen mannen heel wat naar binnen kunnen duwen. Toen iedereen voldaan en nog nagenietend van een lekker bakkie Irish coffee achterover leunde, lag er uiteindelijk nog maar een paar kilo op de schalen. De bekende doggiebags werden tevoorschijn gehaald zodat we de restanten de volgende dag als lunch konden gebruiken. Ik wil alle visstekken duidelijk beschrijven maar Piet zijn geheime visbakkunsten houden we lekker voor onszelf. Zoek zelf maar zo'n Piet. Tijdens iedere trip is er iemand die "de lul" is v.w.b. kleine ongemakken. Het verhaal van Reier zijn motor is hierboven al uitgebreid beschreven maar deze dag wist hij het voor elkaar te krijgen om een jerrycan vol met brandstof leeg te laten lopen in zijn visoverall. Ook Willem zijn brood en visspulletjes moesten het ontgelden met als resultaat dat Willem na zijn 1e broodhap wel een blikje of 4 vol met sinas nodig had om zijn eigen tong weer te proeven. Reier heeft de hele dag gestonken als een automonteur. Het enige pluspunt wat je hier uit kunt opmaken is dat Reier helaas de ongelukkige v.w.b. de kleine ongemakken was en de overige deelnemers er allemaal zonder noemenswaardige kleerscheuren uit vandaan zijn gekomen. Sorry Reier maar toch bedankt voor deze opoffering. Ronald en Peter stonden die dag op een steiger te vissen en hadden alleen maar oog voor hun hengeltop toen zij tot hun grote schrik ineens werden opgeschrikt door een enorme plons achter hen. Snel achterom kijkend om te controleren of er iets van hun visspullen in het water was gevallen, zagen ze tot hun grote verbazing een spiernaakte Deen die even een rondje ging zwemmen. En dan te bedenken dat het water ongeveer 2.2 graden Celsius was. Na zo'n duik weet je ongeveer wat het is om als Kelly in het Big Brother huis te zitten. Er blijft dus helemaal niets van je dingetje over. Rare jongens die Denen.

Dag 6 de vijfde visdag 13 maart 2003

.

Deze dag hadden Willem, Willem en Peter besloten om vanuit Reier zijn boot te gaan vissen op platvis. Bij voorkeur de Schar maar ook zouden ze een gerichte aanval gaan doen op het record "grootste platvis vanuit de boot" dat op 40 cm stond en die door mij was gevangen. Daar de heren bij ons op de club als zeer goede vissers bekend staan, zag ik in gedachten "mijn" bokaaltje al verdwijnen. Maar goed er moest nog gevist worden en alles was nog mogelijk. Locatie was deze keer de Grote Belt in de buurt van Nyborg. Er werd bij voorkeur gevist op mooie zanderige bodems van een metertje of 7 à 8 diep. Al bij de eerste ingooi, constateerden zij heel licht leven maar na aanslaan, zat er geen vis aan. Dit herhaalde zich keer op keer. Wat nu? Weet je wat zei Willem, we gaan ze een beetje prikkelen en de daad bij het woord voegend, begon hij zijn lood met enige regelmaat op de bodem te laten stuiteren. Waarschijnlijk irriteerde dit de diverse platvissen want vanaf dat moment kwamen de eerste mooie platten wel aan de haak. Peter en Willem die dit zagen gebeuren, volgden alras dit voorbeeld en ook bij hun werden vanaf dat moment de vissen wél gehaakt. Doordat dit "pilkeren" met een platvis lijn de altijd aanwezig gulletjes ook wel leuk leek, konden die ook met enige regelmaat aan boord worden gehesen. Helaas voor mij was er ook een mooie grote bot die het spelletje wel aanstond. Eenmaal aan boord en gemeten, bleek hij 41,5 cm groot te zijn. De opzet van het vangen van platvis én het verbreken van het record "grootste platvis vanuit de boot" was geslaagd en een biertje completeerde het fijne gevoel. Nico en Piet waren met Gerrie zijn boot de Grote Belt opgevaren en die wilden ook wel eens trollen. Na een paar uur oeverloos rondvaren en geen vis besloten ze om toch maar nog een paar uurtjes te gaan pilkeren. Vanaf dat moment kwamen ook bij hun de 1e vissen binnen en kreeg de dag toch nog een beetje kleur. Helaas heb ik niet van hun vernomen of ze hebben geëxperimenteerd met verschillende kleuren pilker waardoor ik ook niet kan zeggen wat of die dag nou de beste kleur geweest zou zijn. De kantvissers wilden het dit keer precies onder de grote brug van Nyborg naar Seeland proberen. Je volgt de weg richting Seeland tot aan de laatste afslag die je weer in Nyborg brengt. Vanaf daar moet je proberen zo dicht mogelijk bij die grote te weg te blijven. Op een gegeven moment kom je een niet "officiële" weg, zeg maar zandpad, tegen dat je naar een klein restaurantje brengt. Zet je auto helemaal aan het eind op de parkeerplaats en loop de laatste 100 meter naar de brug. Er zijn voetpaden dus al je viskoffers e.d. kunnen mee. Het is vanaf die plek maar een kleine moeite om tegen de pijlers aan te gooien. Waarschijnlijk is het ook een topstek voor zeeforel want dat was een van de weinige plekken waar we heel veel Denen met kleine spinhengeltjes met daaraan plugjes of shadjes hebben zien vissen. Tijdens onze aanwezigheid heb ik er geen een zien vangen. Daar Denen het heel graag met netjes doen op juist die plekken waar je als kantvisser nog een leuke vis kan vangen was ook daar al gauw iemand bezig zijn net aan het uitzetten. Einde oefening voor de kantvisser. Iets rechts van de brug is een havenhoofd waar je ook mooi kan vissen. Daar we trek in koffie hadden, de rotsblokken onder de brug en het netje zat waren zijn we daar nog een uurtje wezen vissen. Het maakte niet uit of je in de Grote Belt viste of juist in het haventje erachter, aan beide kanten werden hele mooie grote botten gevangen. En met groot bedoel ik dus lengtes van 38 tot 39 cm. Na daar een uurtje vertoefd te hebben, wilden we het ook nog op een andere plek proberen. Tijdens onze 1e boottrip hadden Leon en ik via de Fishfinder kunnen constateren dat net buiten de jachthaven waar de pleziervaartuigen liggen een aardig zooitje water stond. Dieptes tot zo'n 14 meter behoorden daar tot de mogelijkheden. Om er te komen, zijn we na het restaurantje en weer op de verharde weg de 1e weg links gegaan. Op die manier bleven we het water links houden en reden we tussen allemaal havengebouwen door. Op een gegeven moment zagen we een mooie ruime kade waar we ons geluk wilden beproeven. Het eerste dat opviel na de 1e ingooi, was dat het er niet zo diep was als wij hadden gehoopt. Hooguit een meter of 6 à 7 meter. Aan de boeien die we zagen liggen, konden we opmaken dat daar ongeveer de vaargeul moest liggen maar die was zelfs voor onze verwerper Jan niet te bereiken. We hebben het een uurtje geprobeerd zonder dat we er ook maar 1 vis wisten te vangen. Ik had al gezegd dat vanwege de kou de vis op diep water gezocht moest worden. Dat gold zeker voor deze plek. Toch denk ik dat als het water wat minder koud zou zijn er daar zeker vissen te vangen zijn.

Bijzonderheden

Henk liet zich weer van zijn beste kant zien. Vergat nog steeds de handrem, schampte nog net een enorm rotsblok wat iedereen al van ver zag liggen maar Henk helaas niet en last but not least wist hij nog net op het laatste moment een kraan te ontwijken waarmee boten uit het water worden getild. Niet echt iets wat je over het hoofd ziet maar Henk die gewoon die dag zijn dag niet had, was er gewoon met zijn hoofd niet bij. Daar Henk in een huurbus reed waar je voordat je daar in mag rijden eerst een kopie van je rijbewijs voor moet afleveren bij de verhuurder en hij en Willem de enige 2 waren die dat hadden gedaan, hadden wij die dag niet de beschikking over de 9-persoonsbus. Willem zat namelijk in een boot en Henk had die dag besloten iets voor zichzelf te gaan doen. We hebben toen maar een van de dubbele cabine bussen waar je met zijn vijven in kan zitten zodanig ingericht dat er 2 van ons in de kofferbak konden. Grote ritten konden we op die manier niet maken met als gevolg dat we toch enigszins beperkt waren in ons actieradius wat visstekken betrof. Gaan we de volgende keer beter afspreken. Willem en Reier waren in de boot nog een beetje aan het napraten over de pech die Reier had met zijn boot en Willem had daar wel een passende oplossing voor. Hij sprak de legendarische woorden, "als je geen last van je motor meer wilt hebben dan gooi je hem toch gewoon weg".

Dag 7 de zesde en laatste visdag 14 maart 2003

Ik wil deze dag met de kantvissers beginnen omdat deze dag je het mooiste voor het laatst moet bewaren. Worstel u dus eerst even door dit rotstukje heen van de kantvissers en geniet daarna nog even van het verhaal van de bootvissers. Er zitten in ons clubje ook enkele vlieg- en zeer fanatieke roofvisvissers. Daar er in de diverse Deense visinfobladen heel veel moois wordt geschreven over de diverse forellenputten, wilden het overgrote deel daar hun geluk eens proberen. Bedenk dat in het begin van de week de meeste putten nog bevroren waren en u heeft een indruk van de watertemperatuur. Na de financiële afwikkeling aldaar zocht eenieder zijn op dat moment ideale stek om het met diverse vliegen en/of kunstaas te gaan proberen. Kort gezegd kan gezegd worden dat buldo's, diverse spinners, lepels en heel veel verschillende vliegen het wateroppervlak hebben doen rimpelen maar de vangst bleef helaas beperkt tot 1 grote baars van 33 cm en 1 regenboogforel van 48 cm. Het bleef bij een enkele aanbeet, soms een korte run en daarna toch weer kwijt. Het overgrote deel heeft echter geen enkele aanbeet o.i.d. mogen meemaken.

Het zal waarschijnlijk te koud zijn geweest. Daar kwam ook nog bij dat de putbeheerder er zelf niet was waardoor er geen natuurlijk aas zoals bijv. meelwormen en of normale regenwormen gekocht kon worden. De financiën moest je namelijk in goed vertrouwen in een brievenbus gooien. Daar bij sommigen de sleet er al aardig in zat na zo'n enerverende week van 's morgens vroeg tot tegen de avond aan toe vissen, werd deze dag ook aangegrepen om even een lekkere tuk te doen in het gras. Zo aangenaam was het weer. Leon en Cor hadden besloten om nog een laatste poging te doen om het record grootste rondvis vanaf de kant te breken.

Tijdens onze 2e vistrip met de boot op de Kleine Belt hadden we namelijk op de Fishfinder een paar mooie grote vissen zien liggen in een geul tussen 2 richels. Toen we ze hadden zien liggen, hebben we gelijk een locatiepunt op de kant gezocht en ongeveer ingeschat hoever we moesten ingooien om die "hotspot" te bereiken. De locatie ligt ongeveer 100 meter links van het hondentrainingscentrum en de ingooi mocht ongeveer 50 à 60 meter zijn. Wil je helemaal exact weten waar dat was, let dan eens op een boomstam die daar ook moet liggen. Tijdens onze vorige trip in 2001 lag hij er ook dus ik ga er vanuit dat hij er echt nog wel een tijdje zal liggen. We gingen enkel voor groot dus werden er onderlijnen gebruikt die voorzien waren van een 1 een enkele grote haak aan een dwarrellijn. Zagers waren ons aas daar onze laatste pieren de vorige dag de geest hadden gegeven. Die enkele grote haak werd helemaal volgepropt met deze overheerlijke zagers. Al gelijk na de 1e ingooi werd er door Leon goed vis gevangen en ze kwamen heel dicht bij het record van 42 cm wat we wilden verbreken. Om de spanning erin te houden, kan ik wel zeggen dat we 20 ingooien nodig hadden om uiteindelijk de grootste vis te landen maar dat is helemaal niet zo. Al bij zijn 3e of 4e ingooi was het kassa en kon Leon vol trots op de foto met een gul van 46 cm. Ik weet het, niet groot, maar wel groter dan 42 cm. Ikzelf bleek helaas een hele tijd net naast die geul te hebben gevist waardoor er maar geen vis binnenkwam. Door iets meer te verkassen naar die boomstronk waar mijn broer Leon precies voor stond te vissen, kwamen bij mij daarna ook vissen binnen. Helaas niet groter dan die van mijn broer. De rit vanuit Nyborg naar Middelfart duurt ongeveer een uur en voor terug mag je ongeveer dezelfde tijd rekenen. Er was besloten dat de boten vandaag om 3 uur uit het water zouden gaan zodat we nog een lekkere tijd hadden om te eten, schoonmaken en inpakken. Dat hield in dat wij maar 3 uurtjes hadden om op deze hotspot te kunnen vissen maar toen het record eenmaal gebroken was hebben we nog even lekker uitgevist en zijn we ruim op tijd terug gegaan naar Nyborg.

We waren op die manier ruim op tijd om de boten te zien terugkomen vanaf de Grote Belt. Jan en Leen mochten deze dag instappen op de boot van Reier en ze zouden gaan pilkeren. Bedenk dat Jan zo'n beetje alles zelf maakt wat hij gebruikt bij het zeevissen en hij zich aardig had ingelezen alvorens deze trip te aanvaarden dat hij in zijn viskoffertje niet alleen een paar gekleurde pilkers had maar ook mooie zelfgegoten loodkogeltjes met een grote haak erin waaraan weer allerlei kleurige shad bevestigd konden worden. Maar ook plugjes en lepeltjes. Het was, ook al vist hij al 20 jaar aan en op zee, voor hem de 1e keer dat hij het eens ging proberen met kunstaas. Moest ook wel want de laatste zagers hadden Leon en Cor ingepikt. Het was voor de heren een fantastische dag v.w.b. het weer, de vlakke zee en de hoeveelheid vis. Aan het eind waren er zo ongeveer een dikke 100 vissen door de 3 heren aan boord gebracht waarvan een overgroot deel nog meegenomen mocht worden ook. De variatie in vissoorten beperkte zich tot mooie grote schar en hele leuke gullen. En dan nu dé klapper.

De heren Frank, Peter en Ronald mochten instappen bij Gerrie. Al eerder kon ik u mededelen dat als je bij Gerrie in de boot zit je vreselijk je best moet doen om hem eruit te vissen. Dat heeft 3 redenen. Hij heeft een neus voor waar de vis zit, hij kan zijn boot tot op een millimeter nauwkeurig tot vlakbij de pijlers onder de grote brug manoeuvreren en hij kan gewoon geweldig goed vissen. Dit hele verslag gaat bijna alleen over het zeevissen maar ergens heb ik ooit eens gelezen dat hij ook heeft meegedaan aan de Nederlandse kampioenschappen vliegvissen. Neem daarbij zijn achternaam Lobs, leg een klein verbandje met een bekend zeebladauteur en u zult begrijpen dat je van goeie huize moet komen om hem partij te kunnen bieden. Zoals erbij u en mij gewoon bloed door ons lichaam loopt, denk ik dat er bij hem viswater doorheen stroomt. De heren in deze boot hadden besloten om te gaan pilkeren rondom de pijlers van de brug die naar Seeland gaat. Al na een paar driften, werd besloten om de vis onder de 45 cm terug te gooien. De vangsten waren namelijk van dien aard dat bijna iedere ingooi vis opleverde en deze was van een hele mooie lengte. In de paar uren die zij die dag hebben gevist, wisten deze heren ruim over de 200 hele mooie gullen te landen. Dat komt op een gemiddelde van 50 gullen de man. Er hoefde eigenlijk helemaal niet geëxperimenteerd te worden daar iedere inworp goed was voor een aanbeet. Terwijl ik dacht dat Leon en ik alle zagers mee hadden, bleken zij ook een greep in dit superaas gedaan te hebben. Ze hebben niet bijgehouden waar of zij nou de grootste en meeste vis mee hebben gevangen maar alleen maar in een gelukzalige roes de ene na de andere vis binnen gehaald. Het zou leuk geweest zijn als iedere deelnemer zo'n dag op de boot had gehad maar gelukkig was dat niet het geval want ik moet er niet aan denken hoe we uiteindelijk al die visfilets naar huis hadden moeten meenemen. Wat op deze boot gebeurde, is de bekende uitzondering op de regel. Vooraf was bekend dat maart niet de maand is om te gaan vissen in Denemarken.

Dat geldt ook wel een beetje voor Nederland daar het water gewoon te koud is en je de vis over het algemeen alleen dan kan vangen als je een aardige diepte kan bereiken. Onder de brug rondom de pijlers staat wel een aardig zooitje water maar de resultaten van de afgelopen week gaven toch echt wel aan dat je aardig je best moest doen om een paar leuke vissen te vangen. Misschien dat het mooie weer de afgelopen 2 dagen een geweldige eetlust opwekte bij de vis zodat zij als een gek op het aas dook want een andere verklaring kan ik er niet voor geven. De recordhouder "grootste rondvis vanuit de boot" stond deze dag op deze geluksboot. Met lede ogen moest hij aanschouwen hoe zijn record keer op keer gebroken werd. Daar was hij zelf ook debet aan maar Frank wist uiteindelijk van de vakantievierende deelnemers het grootste exemplaar te landen. En het zal Gerrie niet zijn die als buiten mededinging mee vissend deelnemer toch weer de grootste exemplaren wist te verschalken. De centimeter stopte bij hem op 69 cm. Frank mag de bokaal een jaar in zijn bezit hebben maar iedere keer als we hem zien staan, zullen we zeker even denken aan de vangsten van Gerrie. Petje af voor deze op en top visser.

Om het verhaal te completeren kan ik nog mededelen dat de heren 90 kg "vuile" kabeljauw hadden gevangen die eenmaal gefileerd zo'n 30 kg kabeljauwfilet opleverde. Dat gedeeld door het aantal deelnemers levert een mooi portie van 2 kg de man op in de diepvries. Kijk voor de gein de volgende keer als je langs een visboer loopt even wat 1 kg kabeljauwfilet vandaag de dag kost dan weet je gelijk dat er nu bij ons een portie "goud" in de diepvries ligt. Als het er nog ligt want de meeste zullen het als u dit leest al wel opgegeten hebben.

.

Bijzonderheden

Normaal sluit ik iedere dag af met bijzondere dingen die die dag zijn gebeurt. Deze dag wist Henk niets te bedenken waarmee hij deze rubriek enige glans kon geven. Reier, onze pechvogel, had waarschijnlijk zijn portie pech deze week ook al gehad want ook over hem kan ik niets notuleren. Daarmee wil ik deze laatste visdag afsluiten.

Tot slot

Daar we de vorige dag op tijd gestopt waren met het vissen, hadden we mooi de gelegenheid om te pakken, schoon te maken en de auto's inclusief de boten helemaal vol te laden met onze spullen. Het laatste diner van Reier onze superkok en daarna een beetje op tijd naar bed zodat we de volgende dag op tijd op konden staan. Een laatste check van de verhuurder, het afrekenen van de stroomnota [schrik niet van de prijs] en rijden maar. 11 uur later stonden we om half 8 weer in Castricum. De vrouwen opgetrommeld, een laatste borrel nog een paar sterke verhalen en toen naar bed. En daarmee eindigt het verhaal van onze 2e vistrip in Denemarken. Hij was minstens net zo mooi als de vorige, zo niet mooier. Het vissen was fantastisch, de sfeer was goed en het weer geweldig. De service van VisService was buiten proporties. Ik moet de reisorganisatie nog tegenkomen die zoveel doet om het hun klanten zo naar de zin te maken en dat voor een prijs waar je als zelf organiserend Denemarkenganger niet aan tippen. Ik heb maar twee woorden om uit te drukken wat ik iedere dag wel had willen zeggen en dat lijkt op papier zo klein maar ik ga het bewust met hoofdletters schrijven om aan te geven hoe fijn ik hun organisatie heb ervaren. HEREN BEDANKT!

Terug naar de start.Home