Verslag Denemarken 22 t/m 24 mei 2006


21 mei, woensdagavond. Ik rijdt bij m’n vismaat Arjan langs om de spullen alvast in zijn auto
te leggen. Dat scheelt ons de volgende ochtend tijd, tijd die we hard nodig hebben om de
laatste check te doen. We willen vroeg vertrekken. Arjan haalt me dan ook de volgende
ochtend om 6.00 uur op, we hangen de boot achter de Kia en we zijn op weg. We hebben
“visjeuk” dus het komt niet zo goed uit dat we bij Tiel ontdekken dat ik mijn papieren ben
vergeten. Ondanks deze koude start, weten we met een uurtje vertraging onze weg te
vervolgen, op naar Denemarken!
Voor mij is het de vijfde keer, vissen in de Kleine Belt. Altijd met m’n eigen boot, de “Zander”.
Ja inderdaad, de rest van het seizoen wordt Zander ingezet voor het verticalen op snoekbaars
en baars op het zoete water maar zo nu en dan, als de vrouw het goed vindt, wil ik de zee op.
De hengst van een gul op je pilker of je shadje, het kraakheldere water en het zoute
spatwater trekken me dan naar Denemarken, naar de Lille Belt.
Rond 14 uur arriveren we in Galsklint. Nog voor we de camping oprijden praten we met
Nederlanders die net gevist hadden. Ze hadden aardig gevangen en we kregen 2 ons zagers
van ze. Op de camping worden we vriendelijk ontvangen en we kunnen onze hut betrekken.
Arjan kan niet wachten om de zee te zien, te ruiken. We eten snel wat en maken onze
visspullen in orde. Nog dezelfde avond staan we vanaf de kant met de gekregen zagers te
vissen. Arjan vist zomers wel van het strand in Zeeland, en hij is verrast over het aantal
aanbeten. We staan net rechts van de steigers van de camping te vissen en vangen
verschillende gulltjes en 4 schollen. Doodmoe van de rit maar gespannen voor de komende
duiken we ons bed in.

De volgende ochtend om 6 uur staan we uitgeslapen op, het regent nog net niet, maar het ziet
er niet best uit. De stevige wind zal het vissen zeker minder leuk maken. Maar we laten ons
niet intimideren en gaan geladen met pilkertjes, shads en kweekzagers de Kleine Belt op.
Van Rob hebben we diverse plekken als x en y coordinaten gekregen. Deze punten zijn onze
eerste doelen en m’n Eagle 480 met GPS brengt ons er prima ondanks dat we de kaarten als
ondergrond missen. Net links van de camping staat aan de overkant een geel huis. Daar
vissen we van een diepte van 40 meter naar 18 meter en we vangen best. Veel gul, héél veel
gul vecht beneden om wie de pilker mag hebben. Het zijn niet echt grote vissen en de wind en
regen speelt ons parten. Het gevoel is toch minder onder deze omstandigheden en we
besluiten om een wat luwere plek op te zoeken, richting de oude brug. Daar zit beduidend
minder vis maar wel wat grotere gul.

De hele dag bleef het regenen en waaien en we voeren verder naar het noorden, richting
Federicia. Net voorbij de nieuwe brug is aan de kant van Snoghoj een betonnen steiger. Daar
is het tussen de 12 en de 30 meter diep. We besloten om ons mee te laten driften zoals we
gewend zijn van het verticalen op de Nederlandse rivieren en met zagers te gaan vissen, aan
met kraaltjes en lovertjes versierde onderlijnen. Dat werkte! Verschillende gulletjes maar ook
schollen van mooi formaat konden de verleiding niet weerstaan. Helaas moesten we vanwege
de stroming en de windrichting met 180 gram lood vissen maar het was even een prachtige
visserij. Hengel in de hand, driften, je voelt je lood over de boden bonken en dan die prachtige
aanbeten. Gek genoeg was dat na een uurtje over en toen deden de pilkers het weer beter.
De camping blijkt prima ingericht voor de sportvisserij. Zo kun je in de gezamenlijke
overdekte keuken een prima maaltijd klaarmaken. Er staan gaspitten, grote picknicktafels en
er is een vriezer waar de schoongemaakte vis in kan worden bewaard voor het thuisfront. Alle
faciliteiten op het gebied van sportvissen is op en top geregeld hier!
De tweede dag was het weer helaas nog slechter. Het regende continue en de wind was nog
verder aangetrokken. We gingen daarom eerst maar uitgebreid eten in Middelfart. Dan maar
wat later het water op. Toch wordt je dan wat gehaast als het even wat opklaart terwijl je je
broodje naar binnen werkt. Dan wil je toch snel weer vissen. Snel terug naar de camping, de
spulen stonden klaar. Traileren kan vanaf de camping, zeker met de Kia Sorento geen enkel
probleem!

De plek voor het gele huis was opnieuw goed maar lag nog meer in de wind. Onder de oude
brug vingen we verschillende mooie gullen van over de 70 cm. Ook onder de stroomkabels
vingen we enkele mooiere vissen. Door het slechte weer hebben we geen foto’s gemaakt, de
camera zou het begeven. We zijn zelfs gaan ankeren bij Faeno omdat dat een van de weinige
plekken uit de wind was. Daar is een relatief vlakke bodem. De vele aanbeten zijn leuk maar
de vissen klein. De kaart geeft aan waar we de meeste vis vingen.

De derde dag was het weer nog steeds slecht. We waren de avond daarvoor lekker
doorgezakt. Moe van de regen en de wind komt de combinatie van wijn en wodka keihard aan!
We waren pas om 11 uur mans genoeg om het water op te gaan. We visten voornamelijk
onder de oude brug, vingen nog wat gullen en gingen tevreden terug naar de camping. We
moesten nog opruimen want het was inmiddels een aardige zooi in de boot geworden. Ook de
auto kon wel een poetsbeurt gebruiken voordat we de spullen erin konden doen. In totaal
vingen we rond de 250 vissen in 2 en een halve dag vissen. Het merendeel bestond uit kleine
gul maar er zaten ook enkele mooie vissen van over de 60 cm bij. Tien maatse schollen
maakten ook deel uit van de vangst.
’s Maandags reden we vroeg terug. Natuurlijk kwamen we in de dagelijkse file bij Hamburg
maar dat maakte eigenlijk niet meer zoveel uit. We hadden een heerlijk lang weekend gehad
en verhalen voor tien. Hopelijk is het weer volgend jaar beter, maar zeker is dat deze
sportvislokatie voor herhaling vatbaar is.

Toine Aarts

Terug naar de start.Home