Grote sof in de Øresund. Mei 2012

Op de vakantiebeurs in 2011 kennis gemaakt met het management team van Stevns Turistbureau een gebied 70 km ten zuiden van Kopenhagen. Na veel info uitwisseling het verzoek gekregen om dit gebied in Nederland te gaan promoten. Op mijn verzoek voor boeken en dergelijke over de sportvisserij aldaar, een aantal Deense en Duitse boeken en gidsen (gelukkig zeer recent) toegestuurd gekregen. Ook werd beloofd dat zij een accommodatie voor 4 personen incl. visvergunningen beschikbaar stelde voor de prijsvraag op de beurs in de veemarkt te Utrecht.
Tijdens het nodige vertaalwerk vond ik het dermate interessant als voorjaarsstek, dat ik het daar zelf ook wilde uitproberen met een stel ervaren bootvissers. Dan wist ik tenminste zeker waar en hoe het ging. Volgens de gegevens liep de ideale visperiode van half maart tot medio juni en besloten werd om de visweek te plannen van 28 april tot 5 mei 2012. Als voorbereiding het gekende lijstje afgewerkt incl. het boeken van de veertochten en het reserveren van de ligplaatsen voor de boten in de haven van Stevns. Goede reis ( een lange!), wel de laatste 150km heftige regen gehad en zaterdagmorgen om 10.00 gearriveerd. Boot even bij het huis neergezet en naar het kantoor gereden voor de sleutels en handen schudden. O, ja, vergeten te vertellen dat we buiten het hoogseizoen het weekend gesloten zijn, maar je spulletjes liggen in het nachtkastje en dit is de code. Terug bij het huis waren de tweede en derde ploeg nog niet aanwezig zodat we alles konden openen ed. Helaas kregen we het bijgebouw met slaapkamers en badkamer voor vier personen niet open, dank zij een geoefende slotenman binnen ons gezelschap na een stief kwartiertje toch gelukt en besloten om deze deur maar niet meer op slot te doen.
Verder hing er een lucht in huis van enige maanden onbewoond afgesloten, dus eerst maar eens even de boel opgefrist. In de tussentijd was het tweede koppel vissers met hun boot ook aangekomen ( het derde koppel zou het adres als basis voor uitstapjes gebruiken) en na instaleren werd besloten om de boten naar de haven te brengen. Helaas bleef het maar regenen en nam de wind in kracht toe, dus zo gezellig was het niet allemaal in den vreemde. In de haven aangekomen bleek de helling met een ketting en slot afgesloten. De sleutel was op te halen bij…. Je raad het al: het kantoor van Stevnsturist! Stevig heen en weer bellen uiteindelijk zou tegen 18.00 uur of zo er iemand van het kantoor langs komen voor de sleutel. Maar hé, we komen helemaal uit Holland en gaan dan niet in dit kl..weer uren staan te wachten tot er eindelijk eens iemand zou kunnen komen met een sleutel. Dus andere haven opgezocht met een helling en daar de boten te water gelaten. Zijn we bijna klaar met de tewaterlating  van de drie boten (de prijswinnaars waren er ook), komt er een heel drukdoend mannetje naar ons toe die maar in het Deens tegen ons bleef kwaken. Een van de maten bleef heel kalm (diep respect!)de beste man in Frans Duits en Engels te woord te staan, maar helaas hij sprak alleen Deens en bleek de diensthebbende havenmeester te zijn. Hierna hebben wij ook maar gewoon in het Nederlands antwoord gegeven op zijn kwaken. Intussen waren wel alle boten te water en werd met een buiging afscheid genomen van de overheidsdienaar. In de juiste haven de boten vast- en aan de walstroom gelegd. En thuis aan de avondmaaltijd gegaan. Ook het internet opgestart voor de weersverwachting, dat viel tegen voor de zondag: windkracht 5-6 uit het oosten! Nu is het daar een krijtrots gebied, dus met die branding krijg je gewoon minstens een kilometer dikke melk op de kust. Dat word niet vissen op de zondag, met slechte hum maar een beetje de toerist uitgehangen en een kroegje opgezocht voor een pot bier enz. De maandag gaf een verbetering en gingen we erop uit voor de vis. 3 boten, 7 man en half in de middag, op twee botjes na, geen vis te vangen. Wat en waar er ook geprobeerd werd, nada noppie naks! Bijtijds terug naar de haven en het kantoor van de dames opgezocht alwaar op onze vragen allervriendelijkst werd geantwoord: tja dat weten we niet hoor, wij zijn geen vissers. Het andere koppel had inmiddels zijn oren te luisteren gelegd bij de in de haven aanwezige beroeps vissers. Zij vertelde ons met enige verbaasde toon in de stem dat de visserij reeds een tot twee weken voorbij was en maximaal maar 6 weken duurde. Deze zes weken viel in de periode half maart tot medio juni, afhankelijk van de lengte en de temperatuur van de winter. Dat stond nu weer net niet in alle publicaties! Gevraagd aan de dames waarom zij dit niet via de (in hun kantoor gevestigde) havenmeester ons hadden laten weten, werd verteld dat zij zoiets nog nooit aan de hand hadden gehad en ze zouden er in de toekomst desgevraagd wel iets mee doen. Daar stond ik dan! Vreemd gebied, wel bekende vissers maar niet mijn eigen vaste ploeg, wel lange reis met veerboten, MAAR GEEN VIS! Nog niet een schub. Het regende verwijten op mijn bordje van de mannen: slecht voorbereid, niet goed georganiseerd en geen alternatief geboden. Dinsdagmorgen besloot een koppel met boot terug naar huis te gaan en na geholpen te hebben met de boot op de trailer te zetten werd er nors afscheid genomen. Wij hebben het daarna nog geprobeerd op diverse plaatsen en manieren maar verder dan wat platvissen en een ondermaats gulletje kwamen we ook niet. Op de woensdag naar Hollanders op het eiland Møn gereden die daar al enige jaren een bed en breakfast met zeilschool exploiteren. Tijdens de koffie kwamen we te weten dat de sportvisserij niet de moeite van vermelden waard was in het hele gebied vanaf Kopenhagen tot aan Polen. Behalve de zalmtrek op zo’n 30 mijl uit de kust, waarvoor boten met forse downriggers gebruikt werden. Nou daar konden we het dan mee doen. Op de donderdag zijn we heel eigenwijs naar een wrak gevaren (als dat op de Noordzee lukt waarom daar dan niet) en jawel daar zat wat vis. Zo konden we toch nog een meer dan forse maaltijd bereiden met eigen gevangen vis. Maar laten we wel wezen: daar rijd je niet 2x 1100km voor met twee overzetten van € 140 per tocht om van de rest nog maar niet te praten en uiteindelijk een aantal goede vissers die niets meer met je te maken willen hebben omdat je het zo slecht heb gedaan in hun ogen.
Nee mij zien ze niet meer in de Øresund!!

Groetjes Rob Delta1558  

Terug naar de start.Home